Тувинские народные сказки. - 1994. [Т. 8.]

— Дилгижек мээң беш оглумну мегелеп чипти. — Чүге бердиң? Хову-шөлдү өрттендир челер мен, демир теректи турар мен" дээрге, корткаш ынчалдым — деп-тир. — Ам кээрге-ле "терек турар мыйызың кай, ерттендир челер даваның кайыл?" дээр сен — деп-тир. Күске-даа чиде берген. 4 Күске чоруй баарга, дилги чедип келген. — Оглуң бирээзин бээр октавыт. — Чок. Демир терек, хову-шол, терек турар мыйызың кай, даваның кай? — Кымдан дыңнап алдың? — Бодум бодап алдым. Ынчап тура, кускени дилги көрүп каан. Үңгүрже кире халаан. Дилги манаан. Күскени манап тургаш, үнуп кээрге, сегирип алган. Куске дилгиге: — Дагнъщ сарыг дилгизи болза, сайга борбаңнадып тургаш чи, куйнуң куу дилгизи болзуңза, кумга борбаңнадып тургаш чи —дээн. 5 Дилги-даа дагныц сайынга борбаңнадып чип чадааш, оон куй чоогу черге борбацнадып турда, күске-даа үңгүрже караш-ла дээн. Дилги туруп калган-дыр. Оон дилги саасканга чеде бергеш: — Оглуц бирээзин каг, сыырыптайн. — Чок. —Сээң демир терээц ужурар мен, хову-шолүң ортеидир челер мен Сааскан: — Хову орттендир челер даваңгайыц чок, терек ужурар мыйы- зыц чок — дээрге, дилги аштап-суксап, ийи быкты дегжи берген, чер кезип мацнап чоруй барып-тыр оо. 22. АДЫШ ОЮУ ХҮРҮНЕЛИГ ЧЕДИ КҮСКЕ 1 Адыш оюу хүрүнелиг чеди күске чурттап тур оо. Адыш оюу хүрүнезинге чам көк-даа, чаашкын-даа дужурбес, ургулчу аштап- ширбип турар чувец иргин. Ол ынчап турда, ол адыш оюу ху- рунезинге борбак чаг кээп дүшкен. Өске кускелер, "оорувус улээрге чиир бис", деп коруп каап чоруп турганнар. Өске кускелер оскээр чой баар аразында, бир куске келгеш, биеэ чагны чааскаан оорлап чип ап-тыр. Өорү: — Үлүүвүс бербээн, чааскаан чаавыс оорлап чипкен сен — деп, эжи-биле бактажып чугаалажып-тырлар.