Тувинские народные сказки. - 1994. [Т. 8.]

— Хамык чүвени бо калбак анай үүлгеткен-дир. Кайда бардың, калбак анай? — деп, алгырган. Калбак анай өгнүң дөрүнде "аа"! —дээн. Чылбыга дорге баргаш, кыйгырган, эжикте "аа"! —дээн. Калбак анайны тудуп алыр, өлүрүп каар дээш, пат шаа төнүп калгаш, айтырып-тыр: — Сени канчап өлүрерил, калбак анай? Эп-чоп-биле чугаалап бер! — Мени, бо үңгүрден үне халыырымга, чаңгыс карыш сьпггыг сүге-биле бажым орта кагар сен, ол-ла. 5 Чылбыга кадай чаңгыс карыш сыптыг сүгезин белеткеп алгаш, үңгүр аксынга кедеп олуруп-тур. Чүзү боор дээр силер, күжүр калбак анай бурт кылдыр үне халаан, чылбыга-даа анайны кагар дээш, хай бооп, бодунуң чаваан чара шаап алган-дыр эвеспе. Өлүп чыда анайдан дилээн: — Калбак анай, мени канчаар-даа болзуңза бодуң бил, чаңгыс- ла шываш эргээм чара кеспес сен дээн. — Шываш эргээм чара кеспес сен деп чүзүл мооң? — дээш, күжүр анай чара кезип-ле дүжүрген-дир. Анайның чеди кызыл иези эргээниң иштинде болган. Калбак анай иелерин уштуп, хостап алгаш, ойнаар даанче ойнап, оъттаар даанче оъттап, өзүп-доругуп чоруй барган чүвең иргин 19. ЧЫРАА КУЛУН 1 Чуртка чудаан кулун оъттап турган чүвең иргин. Бөрү маңнап келгеш: — Сени мен чиир мен — деп-тир. Кулун — Мен моон ыраар эвес мен. Чиирин-не чиир-дир сен, мен саяк кижи мен Саяктадып-саяктадып алгаш, чи даан — деп чугаа- лап-тыр. Бөрү "Саяктаары кандыг чүве ирги?" дээш, мунуп-ла алган Кулун саяктааш чоруп каан. Бөрүнү удуду саяктааш, ховуга чайып каапкаш, маңнап чоруткаш, база-ла оъттап чыдып берген. 2 Бөрү удуп-удуп, оттуп кээрге, кулун удуду саяктааш, чайып каапкан, ховуда чааскаан чыткан, кулуну чок болган. Бөрү: — Чыраа-саяк аът мунар чаңгы-хүндү мен бе мен. Ам-на чиир- дир — дээш, халып чоруп-ла каан Кээрге, кулун-даа оъттап-ла чыткан. — Сени ам-на чиир мен — дептир.