Тувинские народные сказки. - 1994. [Т. 8.]

3375 алдын даңгына: —Ол кижиниң чүзүнче адар сен? — деп-тир. — Кижиниң өкпе-чүрээнче адып турган кижиниң өкпе-чүрээнче-ле аткай мен — деп-тир. —Ол кижини өлурер деп бодазыңза, 3380 ай-биле тудушкан ак удазын тейиниң кырындан үне берген турар, ону үзе адар сен — деп-тир. Хайыныдырыңмай Багай-оол көөрге, ак удазын бар болган. 3385 Ону үзе адыптарга, ак кижизи чуглуп бадып, өлүп каап-тыр. Ай оглу Ак-Мөге болган. Ооң аал-оранын, 3390 алган кадайын олчалап алгаш, чоруп-ла каап-тырлар. Ол-ла чоруп олургаш, оруктан тыпканы ийи өскүс дуңмазынга кээп, Хүлер-Мөге биле Ак-Мөгениң кадайларын, 3395 аал-оранын дуңмаларынга берип өглеп кааш, чоруп берип-тирлер. Алдан тос дээрниң адаанга келирге, көк дээри чавызап, кара чери 3400 көдурлүп келирге, Хайындырыңмай Багай-оол аъдындан дүже халааш: —Дээр дээринге турар, Демир-Мөге оглуңну бодуң өлүрүп албадың бе? — дээш, 3405 холунуң таваа-биле идип үндүрүп, черни будунуң таваңгайы-биле тепсеп бадырып туруп-тур. Оон көжүп бадып олура: —Мен аъдым кудуруунга хам пөштү сөдүртүп алыр мен, 3410 дорт шыйган черимге чоруп, доора шыйган черимге хонуп чорааш, чедип келир силер,