Тувинские народные сказки. - 1994. [Т. 8.]

—Эки күдээм—дээш, уруу-биле Хайындырыңмайны кады шуглап каап-тыр. Багай-оолду өлүг уйгу-биле удуткаш, 2990 кек бызаазын соккаш, көк бугазының өкпе-чүрээн, бызаазының өкпе-чүрээ-биле солуп каап-тыр. Эртенинде Хайьгадырыңмай Багай-оол бызаазының өкпе-чүрээн алгаш, хакпышаан катынга эккеп берип-тир. Каты өкпе-чүрээн кадырып ап: 2995 — Өлүрге тыны чок, езерге назыны чок амытан-дыр, канчап көөр чоор? — деп, бодап олуруп-тур. Кадыны чугаалажып олурарга: 3000 — Чиге соңгу чүкте эр кара чаңгыс кижиниң чүдээни черде-даа эвес, дээрде-даа эвес [чүве бар], ол мону елүрүп каап болур — дижип-тирлер. 3005 Эки күдээзин чеди хонганда келдиргеш: — Чаа, оглум, чанар өйүң чедип келген болгай, ЗОЮкара чаңгыс чииреп чоруур чүвем ону базып берзиңзе кандыгыл? — деп-тир. —Ынчап көрейн харын, катым, — деп-тир. Айның чаазында чоруур бооп, кышкы-чайгы эдик-хевин, аъжын-чемин белеткеп эгелей берип-тир эвеспе. 3015 —Кайнаар чоруур деп аъш-чемиң белеткеп, аъдың-хөлүң соода бердиң? — деп, кадайы айтырып-тыр: — Адаңның назында дайзыны 3020 Давың-хаан деп чүвени базарым ол — деп-тир эвеспе. —Давың-хаан деп чүве болза, үстүү оранда беш сылдыс, эр кижиниң чүдээни-дир. Ону узуткап кааш, чүге чүдүүр сен? — деп олуруп-тур.