Тувинские народные сказки. - 1994. [Т. 8.]

Хүлүртең-Хүрең Мөгениң алды мойнун аңдара шаап бадырып-тыр эвеспе. Оон чоруп орарга, 1810 тос оруктуң белдиринде, тос каът шил бажың, оюп эртер чер чок дүу туруп алган туруп-тур эвеспе. Аъдындан дүшкеш, кылапггап кээрге, демир сенчи туруп-тур. Кара черин сирт кылдыр, 1815 кек дээрин хөлбеш кылдыр алгыргаш тыртарга, тозан пуд кара эжик ажыттынып кээп-тир. Карак чивеш аразында 1820 кире халып чыдырда, соңгу эдээн үзе шаап чыдып каап-тыр. Кире бергеш, керүп турарга, дөр бажында 1825 тос адыр баштыг Аңгыла Маңгыс удуп чыдып-тыр, хөлеге чарыында көөрге, үш албыс-шулбус кадын олуруп-тур, бирээзин көөрге, эмииниң сүдү-биле шай сүттээн, база бирээзи 1830 кызыл калдар ыт бооп хуулуп алган, алгы эттээн олуруп-тур. Хүн чарыынче көөрге, үш анаа кадын анаа олурар бооп-тур. Хайындырыңмай Багай-оол олура дүжүп чорда, 1835 Аңгыла Маңгыс тура халып кээп-тир. — Чүү кандыг эриңерил бо, кажан тып ап, каяа чажырып турдуңар? — — деп, үш кадынны көксеп-хөректеп туруп-тур. 1840 — Кара дээш хаан аржаанын ижер ужурлуг, бора дээш богда өргээзин ойбас кирер ужурлуг, ынчангаш кирип келдим—деп,