Тувинские народные сказки. - 1994. [Т. 8.]

1645 хүннүң эртезинде, айның чаазында аъттанып чоруп туруп-тур. Чоруп оргаш бир дыңнаарга, соонда бир кижи кый деп-тир, 1650 хая көрнүп кээрге, биеэги-ле ак баштыг, ак салдыг ашаа чоруп оруп-тур. — Кайнаар барып, кайы оранче кагарың ол, оглум? — дээрге; 1655 — Баа-Бага хаанның алдын даңгыназын Булутай-Эге хаанга чалап эккеп бээрим ол — деп-тир. — Баар орууң ырак, чоруур херэ^ң айыылдыг-дыр, оглум Таар оъттуг черге хонмас сен, 1660 тааганак куштуң*, эъдин чивес сен. Артыш-шаанактыг, дамырак кара суглуг черге хонуп ап чоруур сен, ол чорааш, хонган чериңге 1665 дүш дүжээр боор сен, ол дүжүңнү утпас сен—дээш, хойнундан теве таваа курут уштуп эккеп, улуун бодуң чиир сен, 1670 бичезин алдын даңгынага бээр^сен, бо алдын-мөңгүн ийи чүссүктү алдын даңгынага аппарып бээр [сен] — деп, чагып-сөглеп-даа туруп-тур эвеспе оң. Күжүр Хайындырыңмай-даа, 1675 чүс эрниң хөөмейин хөемейлеп, чүс эрниң ырын ырлап хап бар чыдып-тыр. Тозан чылда хап келгеш, 1860 тозан тос дээрниң тозан тос солаанын тыртып алгаш, доккуладыр бастырып үне берип-тир эвеспе. Үжен үш дээрниң кырынга чоруп оргаш көөрге,